به عنوان یک ابزار متداول برای پردازش رزوه های داخلی، شیرها را می توان با توجه به شکل آنها به شیرهای شیار مارپیچی، شیرهای شیب دار تیغه، شیرهای شیار مستقیم و شیرهای نخ لوله تقسیم کرد. با توجه به محیط استفاده می توان آنها را به شیرهای دستی و شیرآلات ماشینی تقسیم کرد. با توجه به مشخصات، آنها را می توان به شیرهای متریک، آمریکایی و بریتانیایی تقسیم کرد. شیرها همچنین ابزارهای اصلی پردازشی هستند که در ضربه زدن استفاده می شوند. بنابراین چگونه شیر را انتخاب کنیم؟ امروز، راهنمای انتخاب شیر را با شما به اشتراک خواهم گذاشت تا به شما در انتخاب شیر مناسب کمک کند.
طبقه بندی مخروطی
1 شیر برش
1. شیر شیار مستقیم: برای پردازش سوراخ ها و سوراخ های کور استفاده می شود. تراشه های آهن در شیارهای شیر وجود دارد. کیفیت نخ فرآوری شده بالا نیست و بیشتر برای پردازش مواد تراشه کوتاه مانند چدن خاکستری استفاده می شود.
2. شیر شیار مارپیچی: برای پردازش سوراخ کور با عمق سوراخ کمتر یا مساوی سه بعدی استفاده می شود. براده های آهن در امتداد شیار مارپیچی تخلیه می شوند و کیفیت سطح نخ بالاست.
شیر مارپیچ 10 تا 20 درجه را می توان با عمق نخ کمتر یا مساوی 2 بعدی پردازش کرد.
شیر مارپیچ 28 تا 40 درجه را می توان با عمق نخ کمتر یا مساوی 3 بعدی پردازش کرد.
شیر مارپیچ زاویه 50 درجه را می توان با عمق نخ کمتر یا مساوی 3.5D (شرایط کاری خاص 4D) پردازش کرد.
گاهی اوقات (مواد سخت، فاصله دندانی زیاد، و غیره)، برای به دست آوردن استحکام بهتر نوک دندان، از شیرهای شیار مارپیچی برای پردازش از سوراخ ها استفاده می شود.
3. شیر نوک پیچ: معمولاً فقط میتوان از سوراخهایی با نسبت طول به قطر تا 3D~3.5D استفاده کرد. براده های آهن به سمت پایین تخلیه می شوند، گشتاور برش کم است و کیفیت سطح نخ ماشین کاری شده بالا است. همچنین به عنوان شیر شیب دار تیغه یا شیر اوج نیز شناخته می شود.
هنگام برش باید اطمینان حاصل شود که تمام قسمت های برش نفوذ کرده است، در غیر این صورت ریزش دندان وجود خواهد داشت.
